|
 |
Ingólfshöfði er 76 m hár móbergs- og
grágrýtishöfði, 9 km frá Fagurhólsmýri við sjóinn beint
suður af Öræfajökli. Hann er u.þ.b. 1200 m langur og 750 m
breiður og alls staðar hömrum girtur, nema þar sem uppgangan er á
sandöldu, Kóngsöldu, við hann norðanverðan. Austan lægðarinnar,
sem gengur þvert yfir höfðann er Grashöfði, grösugur og grænn,
en vestantil er sandorpið berg, urð og grjót á Grjóthöfða, sem
er smám saman að gróa upp af fugladriti.
Björgin eru þéttsetin fugli, langvíu,
álku, fýl og lunda á öllum brúnum, einkum norðantil. Fjöldi
annarra fuglategunda verpa á höfðanum sjálfum og umhverfis
hann. Mikið var um fuglaveiðar og eggjatekju í höfðanum
fyrrum og margir fórust við þá iðju, síðast 1930.
Prestssetrið Sandfell átti veiðiréttinn bændur í kring, sem
stunduðu veiðarnar, greiddu hlut til þess.
Rústir verbúða við höfðann bera útræðinu, sem
var stundað þar fyrrum, glögg merki. Nokkur örnefni, s.s. Skiphellir
og Árabólstorfa eru til frá þeim tíma. Lendingarskilyrði spilltust við
Skeiðarárhlaup og til eru sagnir um skipalægi landmegin við höfðann.
Róðrar frá
Ingólfshöfða lögðust niður eftir 6. apríl 1746, þegar tveimur
bátum af þremur hvolfdi í skyndilegu fárviðri og áhafnir þeirra
drukknuðu. Vitinn á austurhluta höfðans var reistur 1916 og
endurbyggður 1948. Þá var einnig komið fyrir radíóvita fyrir
flugið og allar flugvélar, sem eiga leið á milli Íslands og
Evrópu eða annarra staða í austri, fljúga þar yfir við komuna
til landsins eða brottför frá því. Skipbrotsmannaskýlið á
höfðanum lét Dithlev Thomsen, konsúll, reisa árið 1912.
Ingólfur Arnarson lenti þar, þegar hann kom til landsins öðru sinni,
þá í fylgd fóstbróður sins, Hjörleifs, og fjölskyldna þeirra beggja.
Hann hafði vetursetu í höfðanum og á þjóðhátíðarárinu 1974 var honum
reistur minnisvarði þar og höfðinn
|
